Historie

Geschiedenis van het ontstaan van STB en de eerste jaren tot de opening van de atletiekaccommodatie op sportpark Ter Waerden

De volledige naam van de vereniging is “Sport- en Trimclub Brunssummerheide”, beter bekend onder de afkorting STB.
Hoewel de naam anders doet vermoeden, is STB een echte Landgraafse vereniging. Vandaar dat de club vaak wordt aangeduid als STB Landgraaf.

Voor wie niet precies weet wat STB is, volgt hier een stukje geschiedenis van het ontstaan van de vereniging.

Het begon allemaal in 1967. De S.T.B. ontstond uit een groepje lopers rond Martin Poglayen, de bekende judocoryfee. Deze lopers gingen destijds van start onder de naam “Brunssummerheide Trimmers” en vormden het begin van wat later onze vereniging zou worden.
Enkele mensen van het eerste uur waren: Jo Eyck, Fred Strating, Albert Lieberg, Cor Ostlender, Jo Simons en de toen pas 11-jarige Annelies van Dijk.

Tussen 1975 en 1980 groeide de groep, die zich inmiddels “Trimclub Brunssummerheide” noemde, tot zo’n 30 leden.
In 1980 ontstond het idee om de Heideloop te organiseren — een traditie die tot op de dag van vandaag voortduurt op de Brunssummerheide.

Omdat de organisatie, het bestuur en de trainers behoefte hadden aan een beschermde rechtsvorm, werd in 1981 gekozen voor een stichting: de Stichting Trimclub Brunssummerheide.
De S.T.B. groeide snel, tot meer dan 100 actieve sporters, en was bij veel regionale wedstrijden goed vertegenwoordigd.

Vooral de marathongroep (circa 40 personen in 1980) had behoefte aan een eigen identiteit.
Daarom werd op 23 november 1984, tijdens de algemene ledenvergadering, besloten verder te gaan als vereniging onder de naam Sport- en Trimclub Brunssummerheide.

In 1985 verscheen het eerste officiële clubboekje met het STB-lopersvignet (dat pas in 2024 werd vervangen door een nieuw clublogo).
Het volgende grote doel was een eigen accommodatie.
Dankzij veel inzet van bestuur en leden werd op 28 juni 1986 een 300 meter lange houtvezelbaan langs de Schachtstraat geopend door burgemeester Coenders.

Door de bouw van een WML-station moest de accommodatie later worden verplaatst naar het einde van de Schachtstraat.
De tweede zogeheten Cooperbaan was een gravelbaan rond de afgesloten luchtschacht van staatsmijn Hendrik. De houtvezel werd daarbij vervangen door gravel.
Deze 300 meter lange atletiekbaan werd gebruikt tot 2012.

In die periode, en ook daarna, organiseerde S.T.B. zelf diverse wedstrijden.
Naast de Heideloop waren er onder andere:

• de Uurloop op de toenmalige Draf- en Renbaan,

• een Bergloop op de Brunssummerheide,

• verschillende Koppellopen (teams van drie leden die 5 km, 10 km en 15 km liepen),

• en de Kapellerbosloop, die net als de Heideloop nog steeds wordt georganiseerd.

S.T.B. was ook eens medeorganisator van het Nederlands Kampioenschap Cross op de Draf- en Renbaan.

Niet alleen het aantal lopers groeide, ook de prestaties gingen sterk vooruit.
STB’ers stonden regelmatig op het erepodium bij regionale wedstrijden.
Met name de groepsprestaties waren indrukwekkend: zo won een STB-team maar liefst tien keer de estafetteloop Vaals–Venlo over 101 km.
De kracht van STB lag in het collectief.

Befaamd waren ook de vele marathonreizen die werden georganiseerd.
Grote groepen STB’ers reisden naar Londen, Parijs, Berlijn, Rotterdam, Amsterdam, Frankfurt en in 1994 zelfs met 50 deelnemers naar de marathon van New York.
Rond de eeuwwisseling volgden ook enkele bijzondere clubreizen naar de spectaculaire Jungfrau Marathon bij het Zwitserse Interlaken.

Tot 2012 trainden de leden van STB op de 300 meter lange gravelbaan — de Cooperbaan — op de Brunssummerheide, aan het einde van de Schachtstraat.
In dat jaar begon een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van STB: de lang gekoesterde wens van een volwaardige atletiekaccommodatie ging eindelijk in vervulling.

Op 21 oktober 2012 werd de nieuwe accommodatie op sportpark Ter Waerden feestelijk geopend, onder grote belangstelling.
Een nieuwe fase in de geschiedenis van AV STB Landgraaf begon, met een Coopertest op de nieuwe, STB-blauwe kunststofbaan.

En ja hoor: ook deze baan is 300 meter lang.
Op een of andere manier blijft STB een buitenbeentje — maar dan wel één met uitzonderlijke kwaliteiten.